zaterdag 21 oktober 2017

Deepl

Ik krijg steeds minder vertaalwerk maar wel steeds meer bedankmails van de enkele mensen* die ik al heb verteld over Deepl.
Door de zo opvallend weinige**vertaalopdrachten dit jaar (en omdat ik denk dat ik echt geen slechte vertaler ben), begin ik te geloven dat ook bedrijven en vertaalbureaus de weg hebben gevonden naar die heel goede vertaaltool.

Toen Hendrik me dat programma leerde kennen, verwees hij naar de toekomst waarin, zoals wij beiden denken, alle werk zal overgenomen worden door robots.

Ikzelf vind dat allemaal ontzettend boeiend maar ik kan me voorstellen dat sommige (en zeker beginnende) vertalers dat een beetje angstaanjagend vinden. Ikzelf heb natuurlijk ook het voordeel dat ik "op pensioen" ben en niet nog moet afstuderen als vertaler of als linguïst.

* Zopas nog van Bernadette (de vrouw van Juan Masondo) die me in een mail bedankte omdat ze Deepl met succes heeft gebruikt in een zakelijke mail.
** Het is natuurlijk ook mogelijk dat ik praktisch geen vertalingen meer krijg omdat ik zo zelden beschikbaar ben... of omdat ik te oud word bevonden. Of omdat ik toch te slecht zou zijn??? 😔

Over restaurants, hypnose en een gedichtenbundel

Buiten achterstallige huishoudtaken hebben we de twee laatste dagen besteed aan bankzaken (voor onszelf en  Heemkunde Groot Heers), het afspreken met Limi voor het nieuwjaarsfeestje van Heemkunde, uitgebreid boodschappen doen en lezen.

Heemkunde kiest inderdaad nog eens voor Limi. Zelf prefereer ik De Horne (onder andere omdat daar de nadruk niet zo fel ligt op zoetigheden en omdat ik de gerechten fijner vind - van de kroketten had ik de laatste keer niet geproefd)) en ik dacht met nostalgie terug aan onze etentjes in De Horne.

Vandaag enkele uren besteed aan de boodschappen en veel gelezen. Onder andere dit over hypnose en gekeken naar het filmpje waar het artikel naar verwijst. Indrukwekkend!

We waren deze middag uitgenodigd op de presentatie van een postume bundel van Magda Buckinx in Schoten. Even dachten we te gaan (en na de plechtigheid Nany te verrassen) maar uiteindelijk hebben we het niet gedaan (gelukkig moest je  niet inschrijven), want dat betekende weer die verschrikkelijke E313 trotseren.

donderdag 19 oktober 2017

Over zieken en reizen

Vandaag "onze" zieke bezocht. Haar gezicht klaarde op en ze lachte heel breed toen ze ons zag binnenkomen; en ze omhelsde ons vol enthousiasme. Maar dan probeerde ze iets te zeggen dat ik niet begreep. Ze lachte even heel fel (met haar vergeefse pogingen?) maar begon daarna te wenen en greep mijn hand nog steviger vast. Ik had de indruk dat ze probeerde me zaken duidelijk te maken met haar mimiek maar over het algemeen was de communicatie zo moeilijk - eigenlijk zelfs onmogelijk - dat ik me weer hopeloos machteloos voelde.
Toen we haar verlieten, wuifde ze ons uitbundig uit en wierp ze ons al lachend handkusjes. Ik heb dus wel de indruk dat ze blij was met ons bezoek.

Omdat ik wist dat Edith, de voorzitster van de KVLS, zich op datzelfde ogenblik in hetzelfde revalidatiecentrum bevond, zochten we haar even op maar we vonden haar niet.

Thuis beantwoordde ik onder andere een mail van Lieven, over reizen naar Congo en Matadi. Ik heb hem aangeraden de URL ook naar Yves te mailen. Voor ons is zulke reis immers veel, veel te duur!

woensdag 18 oktober 2017

Matadi-vrienden

Deze ochtend namen we deel aan de uitvaart van de schoonmoeder (93 jaar) van overbuurvrouw Marie-Claire. We moesten echter de dienst voor het einde verlaten omdat mijn moeder Nany op ons wachtte.

Ondanks de drukte op de E313 kwamen we deze keer ruim op tijd aan en liepen we samen met Nany naar Den Horst/Ciconia waar Nany en wij met enkele Matadi-vrienden hadden afgesproken.

Dit jaar zouden Lieven en Diane erbij komen en na het overlijden van haar vader vorig jaar had Anne gevraagd of ze met ons kon afspreken, waarop we haar er ook bij vroegen. Anne wilde haar broer Yves (in Congo bijgenaamd Bouboule) meebrengen. En mijn vriendin Sabine zou dit jaar niet alleen haar moeder Rachel meebrengen maar ook eindelijk nog eens haar echtgenoot Francis. Lily en Roger Beeckman zouden uiteraard ook komen.
We waren dus met z'n twaalven en even bleek dat voor een probleem te zorgen toen ik eergisteren naar Ciconia belde. Ze hadden geen tafel voor zoveel mensen. Ik onderhandelde een beetje, vroeg uiteindelijk aan Nany of zij er langs kon gaan om uit te leggen dat we hoe dan ook samen wilden zitten. Nany bekwam dat er aan hun lange ovale tafel een kleine rechthoekige tafel werd bijgevoegd, wat niet echt mooi was, maar kom...

Krap bleek het ook wel uiteindelijk: we hadden echt niet meer vrienden hoeven uit te nodigen. Maar... ik vond het ontzettend fijn al die mensen terug te zien.

Uiteraard werd er druk nieuwtjes uitgewisseld, werd er weer veel gelachen... maar  vooral nostalgie voelde ik deze middag. Naar de afwezigen (vooral gevoed door de mooie foto's van vroegere reünies die Lieven bij zich had): al onze overleden vrienden, de vrienden die niet aanwezig waren, én, en dit vooral bij Yves, een bijna verterende nostalgie naar de stad van onze jeugd of kinderjaren. Yves vroeg ons (de "jongeren" tussen 61 en 73 jaar) met aandrang of we niet samen een reis naar Congo zouden ondernemen en dan uiteraard een poosje in Matadi zouden logeren. Lieven, Sabine, Anne en ik raadden hem dat af: wij vrezen dat we ontgoocheld zullen worden en dat zulke (eigenlijk te dure) reis onze prachtige herinneringen aan onze kindertijd zou besmeuren.

Sabine en Francis

Anne en Yves

Nany en (bijna onzichtbaar) Rachel

Diane en Lieven

Met Lily en Roger Beeckman (foto's Roger)
We konden à la carte eten, en ik koos nog eens kip. Lekker maar, zoals meestal in een restaurant, veel te veel voor mij.

Na het eten dronken we nog een biertje op het terras: het was immers nog steeds heel mooi weer.

Rond 18 uur reden Roger en ik terug naar Haspengouw... weer enkele bijzonder interessante boeken rijker (gekregen van Diane en Lieven).

Eigen foto

dinsdag 17 oktober 2017

Bedel overleden en Lola geboren

Roger las deze avond op de blog van Guy Missotten over Mass Moving en Bedel (Bernard Delville), een personage dat ikzelf destijds goed heb gekend in Leuven.
Omdat Roger Bedel nooit echt gekend heeft, zocht hij wat meer over hem op Google, en... Bedel zou onlangs zijn overleden op 75 jaar!
Wat worden we oud, onze kennissen en wij!

Deze ochtend vernamen we de geboorte van Lola, tweede dochtertje van ons nichtje Annelies. Welkom op deze wereld, Lola!


maandag 16 oktober 2017

Herfstwandeling

Vandaag was het wel warmer dan 40 jaar geleden! Na de gewone dagtaken plus een wasje en weer een "vaatwasje", maakten we een wandeling van Klein Gelmen naar Mettekoven en terug.





Eigen foto's
Daarna genoten we van een Orval op het terras van De Kluizenaar.

Roger schenkt mijn glas in (eigen foto)
Het avondmaal was snel klaar: na een verse groentesoep restjes van  zaterdag (een currygerecht met eieren) en van gisteren (koeskoes) gegeten.

zondag 15 oktober 2017

Wandeling

Daarnet vergeten te vertellen dat gisteren, nog voor ik begon met de voorbereidingen voor het feest, Roger en ik een mooie wandeling maakten in het natuurgebied Egoven-Overbroek (Mechelen-Bovelingen):



Foto's Roger