zaterdag 22 juli 2017

"Connaissance de l'amour" van Marcelle Auclair

Ik had het boek diagonaal gelezen toen Hendrik hier was, bij sommige passages had ik serieuze vragen en dus besloot ik het boek van begin tot einde te lezen.

Eigenaardig is dat maar zelfs voor papieren boeken heb ik tegenwoordig minder tijd dan vroeger. Ik vermoed dat het te maken heeft met de huidige te gemakkelijke communicatiemiddelen: overal ben je bereikbaar. Vandaag bijvoorbeeld heb ik meer dan 2 uur aan telefoon (vaste en gsm) doorgebracht (mijn vrienden en familie weten dat ik niet graag telefoneer maar blijkbaar ben ik voor sommigen toch de beste klankkast) en meer dan (tja, ik weet niet meer hoeveel, maar zeker 10) mailtjes beantwoord. En dat waren dan nog korte mailtjes, niet van dat soort dat bij mij een vroegere briefwisseling via de post vervangt (en op Facebook ben ik niet actief geweest). Voeg die tijd bij de uren die ik besteedde aan de noodzakelijke huishoudelijke klusjes, aan de tijd die Roger en ik doorbrachten in Colruyt om er het een en ander te kopen voor ons avondmaal en dat van morgen, en je begrijpt dat ik me steeds vaker afvraag waar andere mensen (die het soms nog drukker hebben dan ik) de tijd vinden om te dromen, creatief te zijn en/of te lezen.

En toch: ik heb tijd gevonden om dat boek te lezen. Wat uiteindelijk relatief weinig tijd vroeg omdat ik er immers al hele delen diagonaal had in gelezen.

Wat ik echter niet had opgemerkt bij die gefragmenteerde lectuur was dat auteur haar conclusies baseert op interviews met telkens een veel te klein aantal mensen. Ze heeft (apart) 30 jongemannen en 30 jonge dames in Parijs vragen gesteld en daarna hetzelfde gedaan in Rijsel. De verschillen in de antwoorden vielen haar al op, en mij als lezer zeker. Zodanig zelf dat ik me afvroeg of ze om te beginnen niet jongens en meisjes samen had moeten interviewen (maar tja, een boek uitgegeven in de helft van de jaren zestig van vorige eeuw werd zeker geschreven op basis van onderzoeken uit begin van die jaren zestig, en toen was jonge meisjes en jongemannen samen krijgen zonder bijbedoelingen nog geen sinecure).
En ten tweede was het respons uit Parijs en uit Rijsel (ze koos die twee steden als zijnde representatief voor "Parijs" en "de provincie") zo verschillend dat ik me afvroeg of de auteur voor haar onderzoek niet alle steden had moeten in kaart brengen.
Maar dat zou natuurlijk onbetaalbaar zijn geweest...

Dat alles bracht me wel op een idee: wij zijn hier de jongeren van de jaren 60 van vorige eeuw. Zou Heemkunde Groot Heers niet een studie kunnen wijden aan de verhoudingen tussen jongens en meisjes in die jaren? Uiteraard zonder te veel pretentie: ons beperken tot Heers.

vrijdag 21 juli 2017

Rust!

Wat kan ik soms genieten van een "eenzame" dag zonder verplichtingen!
Vandaag was het zulke dag. Eigenlijk zou ik al opnieuw moeten beginnen schoonmaken, zou Roger de tuin moeten onder  handen nemen, zou ik de wasmachine voor onszelf moeten laten draaien maar vermits het een zogenaamde (nationale) feestdag is, besloot ik er voor ons een rustdag van te maken.

We maakten wel een wandeling in de velden rondom Bevingen. We kwamen daar een crucifix tegen die tussen bomen schuilging:

En een beetje verder zagen we aan de horizon het profiel van enkele van de hoogste gebouwen van Sint-Truiden:


Foto's Roger

donderdag 20 juli 2017

Spelen

Na een bezoekje aan de oudste zus van Roger reden we vandaag naar onze dochter en schoonzoon. Matthias (verkleed als Sinterklaas) en "prinses"Elena (met haar arm nog voor drie weken in oranje gips) kwamen opendoen en begonnen al meteen druk te vertellen. Ik had vanuit Frankrijk een presentje bij (Matthias had het al meteen zien zitten in mijn tas) en natuurlijk moest eerst daarmee gespeeld worden. Waarbij Elena wat hulp nodig had: ze is linkshandig en net de linkerarm zit in het gips.
Roger en ik kregen ons smartphonehoesje (nog veel mooier dan op de foto en zo praktisch!).

Daarna gingen we buiten spelen en aperitieven. De grote mensengesprekken kon ik amper volgen, want ik moest uiteraard meespelen (wat ik met veel plezier deed). We speelden ook een gezelschapsspel en warempel, ik won en dat vonden de kinderen niet erg! 😊

Foto Roger
Eva werd wakker... en herkende ons niet. Ons cadeautje uit Frankrijk moest ze niet hebben, ze wilde ons niet begroeten, huilde als we haar wilden oppakken en klampte zich vast aan haar mama.

Toen deze echter met haar naar de glijbaan ging, en ik begon te applaudisseren toen ik zag hoe flink Eva de trappen opklom en daarna van de glijbaan gleed, merkte ik een teken van herkenning in Eva's ogen. Inderdaad, ze lachte me ineens toe, ik mocht haar onderaan de glijbaan opvangen (nadat ze bovenaan telkens "Start" had geroepen), ze keek telkens fier naar mij na haar prestatie en begon dan zelf te applaudisseren.

We aten (barbecue en slaatjes: heel lekker), en ik voerde met Elena en Matthias een gesprek onder andere over welke saus we het lekkerst vinden, waarna ze allebei mopjes vertelden en daarna gingen we weer in de tuin spelen tot bedtijd.

Eigen foto



woensdag 19 juli 2017

Een week met Hendrik

Vorige week woensdag, nadat ik eindelijk klaar was met mijn schoonmaakronde (maar ik zou al heel dringend moeten herbeginnen), gingen we Hendrik afhalen aan het station van Sint-Truiden.

De dagen daarop heb ik gewassen (eigenlijk deed de machine dat), wafels gebakken, opgeruimd en gekookt terwijl de mannen gras maaiden in de wei (en eigenlijk moet nu de tuin alweer dringend onder handen worden genomen). Onze lange avonden brachten we al pratend en/of film kijkend door*.

Eigen foto
We probeerden ook elke dag een vrij lange wandeling te maken (in Mettekoven, Sint-Truiden, Borgloon enzovoort) en op een van die wandelingen geraakten we in gesprek met een ons niet bekende rolstoelgebruiker... die algauw bleek familie te zijn van onze overburen!


Hendrik en Roger in Mettekoven (eigen foto) 


Tijdens een wandeling kwamen we heel veel toeristen tegen bij de transparante kerk in Borgloon(foto's Roger)
Op donderdag 13 juli kregen we bezoek van onze vrienden Paul en Liliane. We keuvelden bij een glas van de uitstekende Spaanse wijn die ze bij zich hadden (Paul vond ook dat we als gepensioneerden veel minder tijd hebben dan vroeger) en ze vertelden ons over het ons onbekende buurtrestaurant "Den Teluur" in Sint-Truiden.

We besloten er vorige zondag samen te gaan middagmalen...

En dat viel heel goed mee: ons zien ze daar nog (al was het menu weer iets te copieus voor mijn mussenmaag).

Liliane en Roger

Hendrik zit na de maaltijd buiten te dampen (eigen foto's)
Uiteraard heb ik de voorbije week ook enkele "noodzakelijke" telefoontjes gepleegd. Onder andere met Nany, die last had van waterophoping in de benen maar die ondertussen echt aan de beterhand is, en met dochterlief die voor Roger en mij een smartphonehoesje heeft gemaakt (we mogen ze heel binnenkort gaan halen) en die vertelde dat Elena was gevallen met als gevolg een gebarsten bot.

De hoesjes (foto van dochter)
Vandaag reden we met Hendrik naar Nany. We deden samen haar boodschappen voor we Hendrik naar de bushalte brachten waar hij de bus zou nemen naar zijn thuis.

Daarna dronken Nany en wij een biertje op het terras van "Brasserie Grand Bazaar".

Eigen foto
Uiteindelijk aten Roger en Nany mosselen in de "Lunch Garden" (ik nam soep en rauwkost) voor we haar terug naar haar flat brachten en wij via de heel drukke** E313 terug naar huis reden.

* Tussendoor heb ik wel wat gelezen vorige week. Vooral "diagonaal" in een vertaling van "Connaissance de l'amour" van Marcelle Auclair, uitgegeven in 1966. Een boek dat ik ga proberen meer systematisch te lezen, want de stukjes, die ik nu heb doorgenomen, roepen bij mij heel veel vragen op.

** Ik word altijd vreselijk nerveus van die E313!

dinsdag 11 juli 2017

Na Velm, Halmaal

Ik had gelezen over het feest in Velm (Vlaanderen feest) en wilde eens gaan kijken of er niet al te veel volk was.
We kwamen er aan rond 15 uur, na een vrij lange wandeling omdat je de auto nogal ver van het centrum moest parkeren... om vast te stellen dat het feest pas om 17 uur begon... en dat ik er toch niet welkom zou zijn: "Verboden: rugzakken en grote tassen" kon je aan het begin van elke invalsweg lezen. En ik draag altijd (of toch meestal) een (vrij grote) rugzak met me mee.

Dat is de derde keer dat ik lees dat in onze kleine dorpen extra maatregelen tegen aanslagen worden genomen!
'Je zult dat probleem met jouw rugzak steeds meer krijgen,' zei Roger. En ik: 'Misschien een reden om naar geen evenementen meer te gaan!''

Trouwens, het zou voor ons toch te druk zijn geworden, merkte ik aan de foto's van Velm die deze avond op Facebook verschenen.

Omdat Roger nog niet voldoende beweging had gekregen, reden we (nadat we eerst naar de auto waren teruggelopen) naar Halmaal waar we nog even wandelden in de buurt van het wachtbekken "Maasrode". Het is bijna zes jaar geleden dat we nog daar waren.

Foto Roger



maandag 10 juli 2017

Alwetende Google

Als (klein) kind was ik vaak bang van die "alwetende" god die alles wist over mijn kattenkwaad, die precies wist waar ik me bevond, ook al wisten mijn ouders dat niet. Ik herinner eraan dat ik mijn kinderjaren grotendeels in Soyo bij Matadi (Congo) doorbracht en dat onze ouders inderdaad meestal niet wisten waar wij, de kinderen, vanaf een jaar of vijf (en nog veel jonger voor mijn kleine zus die ik overal meenam), rondhingen.

Ik moest daar vandaag aan terugdenken.
We wachtten op de levering van een bestelling (voor een van de kinderen) en Roger volgde online de route van de bestelwagen. 'Nog drie haltes... nu is hij in Heks... nog een halte. Hij komt eraan', vertelde Roger me wat hij online las. Het volgende ogenblik werd er aangebeld.

Daarna gingen we boodschappen doen. Eerst de Aldi in Sint-Truiden. Mijn gsm vroeg me er foto's van op "Google Maps" te zetten. Daarna reden we naar Colruyt. Of ik vragen over die winkel wilde beantwoorden, vroeg mijn smartphone.
Vlak voor we de winkel zouden verlaten, zei Roger me: 'Mijn gsm zegt me dat we seffens een regenbui krijgen!'
Het begon te regenen toen we buiten kwamen!

Google weet dus ook heel precies waar we ons op elk moment bevinden, zoals "god" vroeger! Een beetje eng eigenlijk!

Na het avondeten (weer restjes: het lijkt er wel op dat we steeds minder eten, Roger en ik) stelde Roger een wandeling rondom het dorp voor. Deze keer manifesteerde Google zich niet!


Eigen foto's

zondag 9 juli 2017

Over abortus

Tussendoor las ik deze avond nog wel af en toe iets online, en zo kwam ik op dit artikel terecht.
Sorry voor degenen die abortus nu de gewoonste zaak vinden: ik blijf het moord vinden.
Want, inderdaad (ik kopieer een zin uit die tekst): "En hoe leggen we aan een Marsman, of aan een tienjarig kind, uit dat we ongeboren kinderen  (onverdoofd) verwijderen, maar dat we streng gekant zijn tegen de doodstraf?" 

Ik las als reactie daarop onder andere dit : "Abortus is van alle tijden beste schrijver, van alle culturen. Je kan dus maar beter maken dat het op een medisch verantwoorde manier gebeurd en niet met kleerhangers of andere primitieve truukjes die god weet hoeveel miserie veroorzaken. De arts moet in dergelijke gevallen als arts optreden, niet als aanhanger van één of andere obediëntie.
En finaal: wil men het aantal abortussen beperken, dan moet men inzetten op het verminderen van ongewenste zwangerschappen. Sexuele opvoeding met andere woorden. En laat dat nu ook net iets zijn dat veel religieuze mensen ook niet wensen."

Akkoord dat men moet zorgen (op de ene of andere manier, waarbij seksuele opvoeding en adoptie mij geen slechte ideeën lijken) voor zo weinig mogelijk moorden op ongeboren kinderen... maar bijna nergens meer (behalve in dat artikel dus) hoor of lees ik nog iets over de rechten of "gevoelens" van een ongeboren kind.

Ik heb de indruk (al heel lang) dat het "hernoemen" van bepaalde handelingen maakt dat de meeste mensen niet meer echt beseffen wat die handelingen inhouden!

Eigenlijk heel erg, niet alleen voor al die kinderen die hier geen levenskans meer krijgen maar ook voor al wie hier al wel het leven heeft gekregen: moslims denken daar anders over en geven dus wel het leven aan veel kinderen!

Lectuur

Nee, ik heb nog steeds niet "Le Grand Meaulnes" herlezen. Te veel andere verplichtingen, bezigheden (onder andere mails beantwoorden: ja, Boudewijns vrouw is terug thuis!😅 ) en werk!

Vandaag echter kwam Roger met een verrassing. Hij was bezig geweest boeken te herstellen in zijn atelier en, vlak voor onze dagelijkse wandeling (gevolgd door een biertje in die sportclub-cafetaria in Sint-Truiden), zei hij me dat hij een boek aan het herstellen is dat me zeker zou interesseren.

Ik was heel benieuwd en, hoewel hij er nog niet klaar mee is, gaf hij mij dat boek (ik wist zelfs niet dat we het hadden). Ik heb er de hele avond in zitten lezen. Ik heb het over: "Storm in de Rimboe" van Sylva De Jonghe. Als je de link hiervoor volgt, merk je wel waarom het mij zo boeit!

zaterdag 8 juli 2017

Kokima Eventkasteel

Roger wilde nog eens naar het "Rood kasteel" in Guigoven. Zoals altijd wilde hij eerst dat antiekwinkeltje binnen maar (dat waren we vergeten): een winkel was het al lang niet meer en de geplande Bed & Breakfast is het nog steeds niet.

Het kasteel zelf mocht je ook al niet meer in als je niet uitgenodigd was: het is nu een "Event-kasteel".

Dan maar gewandeld in de buurt (Roger maakte enkele foto's waar ik nu om de ene of andere reden niet aan geraak) om daarna iets te gaan drinken bij Stephane Malais in Heks.

Eigen foto
Ondertussen ben ik aan een paar foto's van Roger geraakt:

In de tuin van Stephane Malais (foto Roger)

Tijdens onze wandeling in de buurt van het "Rood kasteel" (foto Roger)

vrijdag 7 juli 2017

Uitgever

Boudewijn vertelde me daarstraks dat hij een uitgever heeft gevonden voor zijn jongste typoscript. Toen ik de naam ervan hoorde, waarschuwde ik hem: zorg dat je niet hoeft te leuren met je eigen boek!
En dat er niet te veel fouten in staan, dacht ik erbij, want het enige boek van die uitgever dat ik ooit heb willen lezen, stond vol fouten!
Maar ja, Boudewijns typoscript bevat volgens Roger en mij geen fouten meer ( we hebben het beiden nagelezen) en een uitgever zal toch zeker geen fouten toevoegen aan een tekst? Tenzij hij die tekst redigeert, en dat was het geval met dat ene boek dat ik niet heb kunnen uitlezen wegens te veel fouten!

Wat een "toeval"!

Na een wandeling in Borgloon besloten we nog een terras te doen.
'Zou ik niet naar Boudewijn Knevels moeten bellen?' vroeg ik echter eerst aan Roger. Ik had deze ochtend immers een mail van Boudewijn gekregen waarin hij het had over de onverwachte opname in het  ziekenhuis van zijn vrouw. Uiteraard had ik die mail beantwoord en gezegd dat Boudewijn altijd welkom was maar, zoals ik al enkele keren schreef, de laatste tijd vraag ik me vaak af of de meeste mensen niet liever een telefoontje krijgen.

Maar ja, een telefoontje betekent vaak ook meer dan 30 minuten verliezen, dus nee, we zouden eerst dat terrasje doen en daarna zouden we wel zien. Temeer omdat het al iets over 17:15 uur was, dus bijna tijd om te koken.

'Gaan we naar Stephane Malais?' vroeg ik nog aan Roger.
'Maar nee, die sluit om 18 uur! We rijden nog eens naar De Kluizenaar', antwoordde hij.

En... wie zien we als eersten zitten op het terras van De Kluizenaar? Boudewijn (even verpozend tussen twee ziekenhuisbezoeken door) en zijn (pas ontmoette) vriend Bert B.
De uitleg die ik anders aan telefoon had gekregen, kregen Bert, Roger en ik nu op dat terras. Ik hoop zo dat alles in orde komt met Ilonka: Boudewijn was zo aangedaan!
Hij vertrok trouwens iets na 18 uur zodat hij tegen het volgende bezoekmoment in het ziekenhuis zou zijn.

Bert en wij dronken nog een Orval. Ondertussen observeerden de mannen gretig de andere terrasbezoekers en vond ik het erg dat ik deze keer met mijn rug zat naar wat er te bekijken viel.😉

Iets voor 20 uur waren we thuis waar ik heel snel broccolisoep maakte (met diepvries-broccoli) nadat ik zalm, een groentemix en kruiden met olijfolie had overgoten en in de oven geschoven.

Na het eten stelde Roger nog een wandeling voor: een lus van bijna 45 minuten door de velden aan de rand van ons dorp.  Deugd dat het deed!

Eigen foto

donderdag 6 juli 2017

Over garage Midas ...

... en eigenlijk reclame dus!

Sinds wat we meemaakten in de Auvergne was ik vastbesloten: naar onze garage in Hasselt wil ik niet meer. Die Franse garagist legde ons immers uit dat de door onze garage nieuw geïnstalleerde lager (hij had zelf opgemerkt dat het pas voor onze reis was gebeurd) veel te fel aangespannen was!

Zeggen dat ik al constant een onaangenaam, achterdochtig gevoel had bij die garage... maar ja, ik wilde er niet aan toegeven, en Roger wilde altijd het liefste naar een Subaru-garage.

Al voor onze korte reis, en zeker tijdens de reis en daarna, merkten we dat de airco niet meer fatsoenlijk werkte. Ook dat vroegen we voor de reis na te kijken aan onze garagist in Hasselt, maar dat werd duidelijk niet gedaan.

Was het gisteren of eergisteren (het is weer zo druk - vind ik - dat ik vergeet wanneer precies we dit of dat hebben gedaan) zijn we met het probleem van onze airco even, echt tussendoor, naar een "Midas" gereden en op een halfuurtje was het in orde!
Ik weet zeker dat we in "onze" garage in Hasselt weer uren hadden moeten wachten!

Onweer

'Het is hier drukkend warm maar we hebben nog geen regen gekregen', zei mijn moeder tijdens ons langer dan een half uur durende telefoongesprek.

Hier was het anders geweest: een klein uur voor dat telefoontje stopte Roger plotseling met gras maaien (we moeten, vind ik, echt hulp vinden: nieuwe schapen of een tuinier) in de wei omdat het zo opvallend donker werd. Ik was toen net klaar met de sessie gymnastiek die ik automatisch krijg als ik onze overvolle werkkamer onder handen neem.
Roger had pas zijn spullen opgeborgen toen de bliksems en de donders elkaar steeds sneller opvolgden. Even later viel de regen met bakken uit de hemel. Ik moest terugdenken aan Matadi waar we in het warme seizoen bijna elke avond getrakteerd werden op een tropisch onweer.

Hier was het onweer hevig maar tropisch zou ik het nog net niet genoemd hebben. En het duurde niet lang.


Eigen foto's
Deze avond, na weer een lang telefoontje, deze keer met Jan Gerits (ik raadde hem aan zijn niet zo positieve recensie van "Geschiedenis van de literatuur in Limburg"*, verschenen in Heemkunde Limburg, ook in Oostland - publicatie van de KVLS - te publiceren), hetzelfde scenario: alles werd donker, een hevig maar kort onweer en bakken regen.

*   De tekst waar de link naar voert heeft niets te maken met de recensie van Jan Gerits!

woensdag 5 juli 2017

De Kluizenaar (onder andere)

Vergadering van de werkgroep WO I deze ochtend (weer veel te vroeg voor ons doen, maar blijkbaar zijn Roger en ik uitzonderingen op dat gebied 😉). In feite vond ik ons een beetje overbodig: het ging over (iets meer dan 270) affiches die Elie, Georges en Koen hadden ontworpen, waar hier en daar nog iets aan veranderd werd maar die grosso modo in orde waren.

Nu heb ik wel begrepen waarom de tentoonstelling van de KVLS met de schilderijen van Modamske werd geschrapt: na het ophangen van al die grote affiches zal er geen plaats meer overschieten. Jammer wel dat die beslissing niet vroeger werd genomen zodat de KVLS niet tot voor kort nog in het idee was dat ze zou deelnemen aan de presentatie.

Na het middagmaal is Roger naar de wei getrokken waar hij uren heeft gemaaid terwijl ik het poortgebouw onder handen nam (na een telefoontje met vriendin Liliane).
Daarna stelde ik voor naar "De Kluizenaar" te rijden (Roger had volgens mij voldoende beweging gekregen) en er van het mooie weer te genieten bij een biertje.
We dronken er een Orval op het terras en observeerden. Gezellig café, echt!

dinsdag 4 juli 2017

Turkse keuken

In Antwerpen hadden we Turkse overburen met wie we veel contact hadden en bij wie ik (niet Roger) geregeld ging middagmalen, zittend op de grond en waarbij ik met een stuk brood de lang gesudderde etenswaren uit de gemeenschappelijke kom haalde. Heel lekker eten was dat, en ik wist dat de gastvrouw daar heel veel tijd aan besteed had.

Vandaag zou ik gehakt op een van de Turkse wijzen  klaarmaken. Even bewerkelijk als wat ik destijds in Antwerpen meemaakte bij onze Turkse buren.
Wat wel "plezant" was (ja, sorry, hoewel ik het vreselijk vind hoe ik bij voorbeeld op Facebook vrienden van mij zie schrijven in een Vlaams dialect, gebruik ik graag het woord "plezant": ik vind het een aangenaam - ik ging bijna schrijven "plezant" - woord): Roger kwam mij helpen omdat er, buiten onder andere pijnboompitten, gehakte walnoten aan te pas kwamen. Lang geleden dat we nog samen hebben gekookt!😊

Het resultaat viel niet mee, maar ik onthou wel dat ik een volgende keer moet proberen dat recept aan te passen: varkensgehakt (uiteraard gebruiken Turken dat vlees niet) in plaats van rundergehakt, pijnboompitten weglaten, en toch aan Roger vragen om walnoten fijn te hakken (en dus samen met mij te koken😉). En... de kaneeltoets wil ik dan zeker behouden!

Waarom op reis gaan?

We gingen bier kopen en ik vertelde de winkeleigenares Lieve (dat is de zus van Maj) dat we al na twee weken een einde maakten aan onze reis. 'Jullie wonen wel heel mooi hé,' antwoordde ze, 'dus als jullie ergens anders naartoe gaan, is het echt omdat jullie hier weg willen'.
Ze heeft gelijk!
Dat bedacht ik trouwens ook toen we thuiskwamen uit Aubigny.

Ik ben niet iemand die de hele wereld wil gezien hebben; ik ben wel verliefd op Frankrijk en Spanje maar ik denk dat ik zou kunnen leven met mijn enkele herinneringen aan die twee landen, net zoals ik, wat Congo en dan vooral Matadi betreft, het daar ook mee doe (ik heb een paar keer de kans gekregen om terug te gaan maar heb toen bewust geweigerd: bang voor een eventuele ontgoocheling).

Waarom wil ik dan perse elk jaar op reis?
Ik denk dat ik gewoon enkele weken wil leven zonder verplichtingen.
Ik vroeg me vandaag af (tijdens het schoonmaken, want, tja, ik ben weer herbegonnen: elke dag één kamer) of het volgende te doen zou zijn: alle vrienden en heel de familie waarschuwen dat we drie à vier weken onbereikbaar zijn omdat we vakantie vieren thuis. Ik vrees van niet!😒

maandag 3 juli 2017

Wat ik wel heel jammer vind....

... is dat ik ("ouderwetse") boeken lees die niemand anders meer leest, zelfs Roger en de kinderen niet, en dat ik daar dus met niemand kan over praten!

Niet genoten van het prachtige weer!

Vandaag eindelijk nog eens prachtig weer, alleen hebben we er niet echt kunnen van genieten.
Buiten de steeds weerkerende allernoodzakelijkste huishoudtaken moesten we ook uitgebreide boodschappen doen en pakte Roger, terwijl ik voor het avondeten zorgde, eindelijk het onkruid op de stoep aan.

Toen ik hem ging halen omdat het eten klaar was, merkte ik dat hij werd opgehouden door twee Jehova-getuigen. Ze waren Roger druk aan het proberen te overtuigen dat er een God bestaat, dat niet alles, wat we rondom ons zien, aan het toeval te wijten is. Ik hoorde Roger nog net vragen:'Je gelooft dus niet in de evolutie?' en die man antwoorden: 'Nee'.
Waarop ik er tussen kwam (ze hadden me tot dan nog niet opgemerkt): dat volgens mij "evolutie" het bestaan van een "God" niet in de weg staat, dat (aan de Jehova-getuigen) zij hun tijd verloren met Roger, en (aan Roger) dat het eten klaarstond.

We aten (na broccolisoep, veel rauwkost met wat wij in Vlaanderen "filet américain préparé" noemen*) en terwijl ik daarna in de relax lag te lezen, werd er aangebeld. Of we wilden meebetalen voor een bloemenkrans. Blijkt dat onze buurvrouw Maria D. (91 jaar) eergisteren is overleden.

Ik was aan het lezen in onder andere het jongste nummer van Heemkunde Limburg waarin ik enkele interessante teksten van Jan Gerits vond. Wat is die man toch actief voor zijn leeftijd (85 jaar sinds april)!

* "préparé" is een bereiding van rauw rundgehakt met mayonaise, wortcestershiresaus, kappertjes, uien, zout en peper.

zondag 2 juli 2017

Koud!

We gingen vandaag naar een boekenmarkt in Borgloon. De meeste boeken waren veel te duur en eigenlijk was dat een geluk: zo komt het dat we maar met twee nieuwe boeken zijn thuisgekomen: "Winters verweer" van Clem Schouwenaars en "Rachels rokje" van Charlotte Mutsaers.
Iets meer dan een uur hebben we daar rondgelopen... maar wat was het grijs en koud!

Nany, die ik later aan telefoon kreeg, klaagde er ook over: 'Gaan we nu misschien telkens afwisselend hittegolven en koude perioden krijgen?'

zaterdag 1 juli 2017

Een zaterdag vol lectuur

Praktisch de hele dag regen hier, dus buiten de allernoodzakelijkste taken in huis en een paar boodschappen vooral veel lectuur vandaag.
Ik heb "Chez les Flamands" van Georges Simenon uit: prachtig geschreven, met veel aandacht voor details zonder daarom ooit vervelend te worden, en boeiend verhaal. Wat bewonder ik die schrijver! En zeggen dat hij eerst werd beschouwd als een minderwaardige auteur!

vrijdag 30 juni 2017

"Chez les Flamands"

Ik weet het: ik zou "Le grand Meaulnes" opnieuw lezen maar gisteren las ik in een tijdschrift (een van de weinige papieren magazines die we nog kopen, ik kan er dus geen link naar plaatsen) iets over Simenons "Chez les Flamands" en omdat ik het verhaal niet herkende, besloot ik deze avond het boek te herlezen.
Op bladzijde 17 kom ik al een passage tegen die in vertaling werd overgenomen in dat tijdschrift en wat merk ik: auteur van bedoeld artikel heeft het boek helemaal verkeerd begrepen (of onthouden): de aangehaalde passage gaat niet over hoe de moeder van Anna Peeters haar dochter beschrijft maar wel over hoe Maigret de moeder van die Anna ervaart! Wat vraagt correct lezen toch veel aandacht!

Voor de rest eigenlijk een luie dag vandaag: gestreken, een tekst verbeterd voor de werkgroep WO I, gekookt, Nany aan telefoon gehad, ook een telefoontje van de papa van de onlangs geboren drieling (de kleinkinderen van nicht G.) in verband met een beëdigde vertaling Engels-Nederlands waarvoor ik hem doorverwees naar een vertaalbureau (ik ben immers bewust niet beëdigd) en een paar wachtende mails beantwoord.
O ja, en ook gesurft naar de website van de school van Elena en Matthias. Ik had immers gisteren ook even dochterlief aan de lijn en ze gaf me Elena en Eva door (Matthias was te druk aan het spelen met zijn treintje). Eva zei niet veel meer dan 'ja' en 'nee' maar Elena vertelde me uitbundig over het einde van het schooljaar vandaag. Alle kinderen zouden samen op de speelplaats enkele liedjes zingen en ik vermoedde dat dit een kippenvelmoment zou worden.
Heb er enkele foto's van gevonden en ja hoor, ik denk dat de kindjes op een heel fijne manier hebben afscheid genomen van de school!

donderdag 29 juni 2017

Nicci French en Jef Geeraerts

Tijdens onze korte vakantie heb ik relatief veel gelezen, onder andere twee misdaadromans van Jef Geeraerts en een thriller van Nicci French. Alle drie de boeken lazen heel vlot maar het viel me op dat Nicci French consequent het standpunt van het hoofdpersonage aanhoudt (of moet ik schrijven "aanhouden"?) terwijl Jef Geeraerts dat wel probeert maar zich regelmatig laat verleiden tot het geven van details over gemoedstoestanden enzovoort van andere personages, die het hoofdpersonage (van wiens standpunt uit het verhaal me toch geschreven lijkt) niet kan kennen.

Niet zo heel plezierig

We zijn al een poosje terug thuis. In een straal van 500 km rond Aubigny werd voor heel deze week immers regen voorspeld en kamperen in de regen is niet zo aangenaam. Daarbij komt dat Rogers rug en gewrichten duidelijk het constante in- en uitladen beu zijn (ik moet toegeven dat zijn deel in die klus veel omvangrijker is dan het mijne wegens vaak voor mij te zware spullen).

Ik vond echter het thuiskomen ook niet zo heel plezierig: op de stoep, het binnenplein en ons terras tiert het onkruid weelderig (terras tussen twee regenbuien door al even gewied, de rest zal later aangepakt worden), dat oude huis van ons is ongelooflijk stoffig en het poortgebouw gewoon smerig (dankzij duiven die weliswaar bijna meteen verdwenen nadat we waren thuisgekomen).

De wasmachine heeft al enkele keren gedraaid maar we zouden ook nog zo snel mogelijk moeten: strijken, het huis en het poorthuis schoonmaken, de tuin, het binnenplein en de stoep verder onder handen nemen en onze kampeerspullen (voor goed?) opbergen.

Op reis had ik iets verkeerds gedaan met mijn rode damptoestel (ik kreeg het niet meer open om te vullen) en gisteren wilde ik de coil van het andere vervangen maar ik kreeg de vorige coil er niet uit. We kochten dus nog eens tabak voor mij. Zeer eigenaardig: terwijl ik daarvan rookte, verlangde ik steeds naar mijn damptoestellen.
Gelukkig wilde Roger deze middag ook snel even langs de tabakswinkel in Sint-Truiden rijden waar men de twee toestellen in een wip in orde kreeg (het volstond een tangetje te gebruiken). Opgelucht dat ik was!

zondag 25 juni 2017

Zondag in Aubigny

Weer zo'n mooie dag: tussen de 20 en de 26°C en geregeld een briesje.
Vorige zondag leek Aubigny ons vrij doods voor 14;30 uur. Vandaag gingen we er al tegen 11:30 uur naartoe en het leek wel of de ene helft van de bevolking aan het aperitieven was terwijl de andere helft de mis bijwoonde. Wij wandelden wat rond, bewonderden nog eens de vele opmerkelijke gebouwen, bezochten een fototentoonstelling in de "maison François premier" en gingen uiteindelijk even de kerk binnen terwijl die bomvolle kerk na afloop van de mis leegliep.

Na een snel hapje op de camping reden we naar Clémont, op 16 km van Aubigny. Weer die typische huizen, veel vakwerk, een opvallend mooie kerk en een gemeentehuis in een vroegere molen.
Wel geen enkel café.














Foto's Roger
We hadden dorst, kwamen iets drinken op de camping, en reden daarna terug naar Aubigny. Daar bezochten we wat ik het "heemkundelokaal" noem waar deze zomer een tentoonstelling loopt over de handel in de stad in vroegere jaren.

Eigen foto
Deze avond aten we nog eens bij de tent (we hadden onlangs immers zoveel proviand gekocht). Daarna nog een rustgevende wandeling rond de vijvers.

zaterdag 24 juni 2017

Aubigny en omstreken

Tussen de 22 en de 26°C vandaag met af en toe een fris briesje: ideale temperatuur.

We reden nog eens naar de Chateau de la Verrerie, waar we vrij lang rondwandelden in het park.







Foto's Roger
Parfums van rozen en onder een lindeboom herinnerde ik me dat het enige echte pluspunt van de camping in Chatel-Guyon (behalve dan het heel "toevallige" feit dat hij slechts op 5 km lag van een van de heel schaarse Subaru-garages) de lindeboom tegenover ons perceel was die zorgde voor een zoet parfum als er al eens een briesje waaide op die over het algemeen windstille hete dagen.

Daarna ging het naar Argent sur Sauldre met zijn kasteel en zijn trompe-l'oeil.



Foto's Roger

Op de camping zaten we daarna nog een poosje te lezen voor we naar het restaurant gingen. Weer simpel maar lekker. En uiteraard hebben we weer ons verblijf even verlengd.

Daarna nog een wandeling rond de vijvers waar we een geblesseerde kraai en een blauwe reiger tegenkwamen.

Maar veel lectuur dus deze dagen. Onder andere een bloemlezing uit de studies van Frederik van Eeden. In een tekst van het einde van de 19de eeuw verwonderde het mij "gij" in plaats van "jij" te lezen. Ik las daarna in Wikipedia dat in Nederland pas aan het begin van de 20ste eeuw op "jij" werd overgegaan. Dat wist ik niet.

vrijdag 23 juni 2017

Buren in Chatel-Guyon

Zoals op elke camping konden we daar echt niet klagen van de buren: iedereen was vriendelijk tot en met.
Maar sommige kampeerders intrigeerden ons.
Zo was er de achterbuur die elke dag uren besteedde aan het schoonmaken van zijn camper.
En ons buurmeisje dat elke ochtend op de fiets vertrok, elke middag terugkwam, de eerste avond doorbracht met haar vriend en onze achterburen, de volgende dagen elke middag bezoek kreeg van een vriendin. Het leek alsof ze daar niet "kampeerde" maar echt woonde.
Ook van onze andere buur hadden we de indruk dat hij elke dag ging werken.
Een Vlaams koppel tegenover ons klampte iedereen aan voor een praatje over koetjes en kalfjes (ze hadden gelukkig niet door dat wij ook Nederlands spraken - en we hadden een auto met Franse nummerplaat).
Anderen bleven bijna de ganse dag op de camping (nu, dat hebben wij deze keer ook gedaan, omwille van de hitte en omdat we zo vaak moesten wachten op een taxi).

Terug naar Aubigny

We dachten eerst naar Paulhaguet te gaan maar uiteindelijk bleek dat Roger niet veel zin meer had. Te warm en over enkele dagen regen voorspeld.
We besloten terug naar ons vertrouwde Aubigny te rijden.

Heel aangename temperatuur hier nu! We konden weer dezelfde, heel ruime plek bemachtigen (de meeste percelen hebben een oppervlakte van ongeveer 200 m²), horen weer de watervogels en maakten een korte wandeling in de stad.
Daarna een biertje op "ons" terras. Weer was het aperitieftijd. Iedereen lijkt hier wel iedereen te kennen, maar ja, de stad zou dan ook minder dan 6000 inwoners tellen.

We hebben onze auto terug maar zijn veel geld kwijt!

Donderdag 22 juni 2017

Gisteren deden we zo goed als niets (behalve lezen). Veel te warm: tot 37°C in de schaduw.
Wel proviand gekocht tot zondag omdat we nog steeds niet weten wanneer we de auto zullen terughebben (en omdat de huurauto deze avond terugbezorgd moest worden).

Vandaag (nog steeds even heet) veel getelefoneer over en weer met de verzekering.

Om 16:15 uur brengen we de huurauto terug. Om 17;30 uur zouden we een taxi krijgen. Om 16:20 uur bel ik naar de garage; de auto is klaar maar we kunnen enkel contant betalen.
Roger en ik lopen onder de blakende zon naar een nabijgelegen spaarbank (het bedrag was te hoog om uit de muur te halen) waar ze ons dat geld niet kunnen geven. We bellen er naar onze bank in België waar men ons aanraadt onze twee bankkaarten te gebruiken om zo dat limietbedrag te omzeilen.
We geraken aan ons geld, lopen terug naar het verhuurbedrijf, onderweg krijg ik een telefoon: de taxi is er al en ik vraag om even te wachten.

Druipend van het zweet komen we iets over 17:30 uur aan bij dat verhuurbedrijf. We worden naar de garage gereden waar de garagist ons zegt dat die lager slecht gemonteerd was geweest (En dat gebeurde in onze garage in Hasselt!).

We wilden daarna een terrasje doen in het stadje: als we er al een vonden, zat er niemand en stond het in volle zon.
Dan maar iets gedronken bij de tent.

Verloren dag in Chatel-Guyon

Dinsdag 20 juni 2017

Om 10 uur waren we in die garage vandaag. We hebben er tot na 11 uur moeten wachten op een taxi. Die ons terugbrengt naar de camping waar we weer bellen naar de verzekering die ons nogmaals een taxi naar dat autoverhuurbedrijf belooft.
Rond 16 uur kwam die er eindelijk aan.
We kregen een Peugeot die volgens Roger nogal stroef rijdt. We deden snel boodschappen, reden langs de garage, waar men ons zei dat de reparatie even zou duren (die lager moet besteld worden).

Buiten een korte rit naar het stadje (een kuuroord) dat ons opvallend doods leek, hebben we op de camping constant de schaduw opgezocht: weer was het zo warm!

's Avonds een wandeling op de camping die veel groter is dan we eerst dachten.


Foto's Roger
En mensen geobserveerd maar daarover later (misschien) meer.